Γιατί ερωτευόμαστε; Γιατί πονάμε όταν χωρίζουμε; Γιατί επιλέγουμε να αγαπήσουμε συγκεκριμένους ανθρώπους; Γιατί αποζητάμε τόσο πολύ τον έρωτα, σε σημείο να είμαστε έτοιμοι να πεθάνουμε γι' αυτόν; Για να μάθει περισσότερα για την πραγματική και φυσική ανάγκη μας για έρωτα, η Έλεν Φίσερ και η ερευνητική της ομάδα, μελέτησαν μαγνητικές τομογραφίες ερωτευμένων, αλλά και ανθρώπων που μόλις είχαν απορριφθεί.
Η Helen Fisher είναι καθηγήτρια ανθρωπολογίας και ερευνήτρια συμπεριφοριστικών επιστημών στο πανεπιστήμιο Rutgets. Μελετά τη διαπροσωπική ρομαντική έλξη εδώ και 30 χρόνια. Αυτή τη στιγμή είναι πρωτοπόρος στη μελέτη της βιολογίας της ερωτικής έλξης.
Η Fisher μέσα από τις μελέτες της, κατατάσσει τους ανθρώπους σε τέσσερις ευρείες ομάδες προσωπικοτήτων, με βάση τη χημεία του σώματος.
Ο Εξερευνητής (ντοπαμίνη) = ριψοκίνδυνος, νεωτεριστής, περίεργος, δημιουργικός, αυθόρμητος, αισιόδοξος
Ο Μεσολαβητής(οιστρογόνο) = ευέλικτος, εφευρετικός, διαισθητικός, συμπονετικός
Ο Σκηνοθέτης(τεστοστερόνη) = ευθύς, αποφασιστικός, προσγειωμένος, ανταγωνιστικός, φιλόδοξος
Ο Οικοδόμος(σεροτονίνη) = ήρεμος, κοινωνικός, δημοφιλής, προσεκτικός, παραδοσιακός, θρησκευόμενος
Στην ομιλία της η Fisher περιγράφει τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν ερωτευόμαστε.
Περιγράφει τον έρωτα σαν μια συμπαντική παρόρμηση (ισχυρότερη από τη σεξουαλική παρόρμηση, την πείνα ή τη δίψα). Ντύνει τα επιστημονικά δεδομένα που παρουσιάζει με ποίηση, τέχνη και λογοτεχνία, βοηθώντας μας να εκτιμήσουμε τις ερωτικές μας σχέσεις μέσω του ίδιου του έρωτα.
Στην τελευταία της έρευνα εγείρει σοβαρές ανησυχίες για την εκτεταμένη χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων τα οποία μπορούν να κλονίσουν τη φυσική διεργασία της σύνδεσής μας με άλλα άτομα, επεμβαίνοντας στα επίπεδα των ορμονών στον εγκέφαλό μας.
«Σε όλο τον κόσμο οι άνθρωποι ερωτεύονται. Τραγουδούν για τον έρωτα, χορεύουν για τον έρωτα, γράφουν ποιήματα και ιστορίες για τον έρωτα. Λένε μύθους και θρύλους για τον έρωτα. Μαραζώνουν από έρωτα και ζουν από έρωτα, σκοτώνουν από έρωτα και πεθαίνουν από έρωτα. Όπως είπε κάποτε ο Γουώλτ Γιούτματ, είπε, "Ω, θα διακινδύνευα τα πάντα για σένα". Οι ανθρωπολόγοι έχουν βρει αποδείξεις ρομαντικής αγάπης, σε 170 κοινωνίες. Δε βρήκαν ποτέ κοινωνία που να μην την είχε.»
Η Helen Fisher είναι καθηγήτρια ανθρωπολογίας και ερευνήτρια συμπεριφοριστικών επιστημών στο πανεπιστήμιο Rutgets. Μελετά τη διαπροσωπική ρομαντική έλξη εδώ και 30 χρόνια. Αυτή τη στιγμή είναι πρωτοπόρος στη μελέτη της βιολογίας της ερωτικής έλξης.
Η Fisher μέσα από τις μελέτες της, κατατάσσει τους ανθρώπους σε τέσσερις ευρείες ομάδες προσωπικοτήτων, με βάση τη χημεία του σώματος.
Ο Εξερευνητής (ντοπαμίνη) = ριψοκίνδυνος, νεωτεριστής, περίεργος, δημιουργικός, αυθόρμητος, αισιόδοξος
Ο Μεσολαβητής(οιστρογόνο) = ευέλικτος, εφευρετικός, διαισθητικός, συμπονετικός
Ο Σκηνοθέτης(τεστοστερόνη) = ευθύς, αποφασιστικός, προσγειωμένος, ανταγωνιστικός, φιλόδοξος
Ο Οικοδόμος(σεροτονίνη) = ήρεμος, κοινωνικός, δημοφιλής, προσεκτικός, παραδοσιακός, θρησκευόμενος
Στην ομιλία της η Fisher περιγράφει τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν ερωτευόμαστε.
Περιγράφει τον έρωτα σαν μια συμπαντική παρόρμηση (ισχυρότερη από τη σεξουαλική παρόρμηση, την πείνα ή τη δίψα). Ντύνει τα επιστημονικά δεδομένα που παρουσιάζει με ποίηση, τέχνη και λογοτεχνία, βοηθώντας μας να εκτιμήσουμε τις ερωτικές μας σχέσεις μέσω του ίδιου του έρωτα.
Στην τελευταία της έρευνα εγείρει σοβαρές ανησυχίες για την εκτεταμένη χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων τα οποία μπορούν να κλονίσουν τη φυσική διεργασία της σύνδεσής μας με άλλα άτομα, επεμβαίνοντας στα επίπεδα των ορμονών στον εγκέφαλό μας.
«Σε όλο τον κόσμο οι άνθρωποι ερωτεύονται. Τραγουδούν για τον έρωτα, χορεύουν για τον έρωτα, γράφουν ποιήματα και ιστορίες για τον έρωτα. Λένε μύθους και θρύλους για τον έρωτα. Μαραζώνουν από έρωτα και ζουν από έρωτα, σκοτώνουν από έρωτα και πεθαίνουν από έρωτα. Όπως είπε κάποτε ο Γουώλτ Γιούτματ, είπε, "Ω, θα διακινδύνευα τα πάντα για σένα". Οι ανθρωπολόγοι έχουν βρει αποδείξεις ρομαντικής αγάπης, σε 170 κοινωνίες. Δε βρήκαν ποτέ κοινωνία που να μην την είχε.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου